Ben ’t zat! Elk jaar weer opnieuw uitleggen wat het verschil is tussen pepernoten en kruidnoten. Doe ’t niet meer. De enige remedie is er proefondervindelijk achter te komen. Serveer – voor het ‘Heerlijk Avondje’ begint – een stoofschotel met kruidnoten als een van de ingrediënten. Dit recept bestaat echt. Wie denkt dat deze stoof ook met pepernoten te hachelen is, kan de rest van het ‘Heerlijk Avondje’ wel vergeten. Niks smaakt meer van wat daarna nog aan lekkers ‘in de een of andere hoek’ wordt gegooid. Harde leerschool, ik weet het. Maar altijd nog beter dan door de mand te vallen en voor straf in een jutezak naar Spanje te worden afgevoerd.
Door die stoofschotel gaat trouwens ook een scheut appelstroop. Logisch want het Sint Nicolaasfeest is voor zoetekauwen. Speculaasbrokken, marsepein en suikergoedbeesten: van oudsher grijpgrage lekkernijen. Handig verpakt, in wikkels, boxjes zakjes, doosjes. Logistiek verantwoorde emballage met een betrouwbare ETA van de lading op de stoomboot uit Spanje. Met een ruime houdbaarheid natuurlijk om te voorkomen dat dervingscijfers al te zeer de pan uit rijzen. Een jarenlang beproefde keten die reikt tot op de hoge, hoge daken. Kou-, regen- en roetbestendig en met een hoge mate van voorspelbaarheid.
Een stuk minder voorspelbaar zijn smikkelhypes die zomaar opeens – ogenschijnlijk uit het niets – ontstaan. Zoeter dan zoet. In taartjesland het gesprek van de dag. Ik heb het uiteraard over de crompouce. Een soort gebakje dat wanhopige pogingen doet om de finesse van een croissant te verenigen met een dot gele bakkersroom. Om deze hybride wanstaltigheid vervolgens te glazuren met het roze van de ouderwets tompouce. Zal me overigens niets verbazen als dat roze straks, bij nadering van 5 december, vervangen zal worden door bisschoprood. Zoals de aloude tompouce oranje op Koningsdag.
Kijk, in de logistiek is men zelden voor een gat te vangen. Dus er zal heus wel een slimmerd zijn die een deukvrije hygiënische manier verzint om deze patisseriestrapats de strijd te laten aanbidden met boterletter of amandelstaaf.
Oh zeker, ik weet dat er reeds een nieuwe aanval op de smaakpapillen is ingezet, in de gestalte van de kibbelpoes: kibbeling met roze saus. En dat de oliebol en stroopwafel spoedig zullen volgen, is nauwelijks een voorspelling te noemen.
Toch waag ik het te betwijfelen of deze hype, via trend, zal uitmonden in een ware stroming. Al was het maar omdat de fantasie in de eetindustrie geen limiet lijkt te hebben. Benieuwd wat we volgend jaar omstreeks deze tijd van nieuwbakken zoetigheid in onze schoen zullen vinden. Geen geglazuurde worteltjes schat ik in want die zijn slecht voor het paard. Pepernotenpizza? Kaneelchips? Speculaasfrikandel? Zolang het product zijn populariteit schraagt, niet zwart is en de controverses dienaangaande mild blijven, zal de goedheiligman een beetje culinaire krompraat al gauw billijken. Met de Kerstman, Sint-Maarten en Black Friday kost het hem moeite genoeg om zijn statuur van goedgeefsheid overeind te houden.
Hoe fantasierijk ze ook zijn in de snoep-, vis- en klaasindustrie, daarbuiten schort het er nog wel ‘s aan. Zo kwam mij ter ore dat er ergens in ons land, in een negorij met een aanlegsteiger, geklaagd werd dat de ‘stoomboot’ dit jaar elektrisch zal worden aangedreven. Inclusief artificiële scheepstoeter.
Mij dunkt, een nogal wereldvreemd bezwaar tegen een, in Spanje volstrekt onbekende kerkvorst, die met zijn bizarre entourage van schoorsteenvegers en andere koekenbakkers in Nederland zijn verjaardag komt vieren.
Liever had ik gezien dat de klagers de modernisering van dit traditionele theaterstukje zouden hebben aangegrepen om met de karavaan van cadeautjes niet alleen elektrisch speelgoed aan te voeren maar tevens een vrachtje eigentijdse laadpalen.
Hét cadeau voor de feestdagen en alle dagen erna. De laadpaal zal, qua geschenk, niet alleen de populariteit van Sinterklaas een boost geven. Het is tevens een ideaal rijmwoord. Want wat rijmt er nou helemaal op crompouce? Mis poes!
Een goed gekruid avondje toegewenst.
Casper Jansen