Wat me in de nieuwjaarskranten vooral opviel was de scepsis. De toekomst zoals de voorspellers die voor zich zagen, zou er geheid niet komen. Over wat we dan wel mochten verwachten, werd wijselijk gezwegen. Want niets is immers zo moeilijk als voorspellen, vooral waar het de toekomst betreft, nietwaar? Aangestoken door deze gereserveerdheid nam ik me voor om me dit jaar niet verder te laten meeslepen dan de voorspelling: ‘de toekomst lijkt op vandaag, alleen een beetje meer’. Wel zo veilig!
Orakel van Delphi
Alleen, toen ik er een paar seconden langer over nadacht, bekroop me de twijfel. Leuk dat ‘beetje meer’ maar wat betekende dat eigenlijk? Hoeveel is een beetje? En hoezo: meer? En van wat? Dit begon verdacht veel op het Orakel van Delphi te lijken. De voorspelling klopte wel maar wat had ik eraan en wat moest ik ermee? Zo stond de machtige Griekse koning er na de verloren veldslag behoorlijk beteuterd bij. Omdat niet hij maar die andere machtige koning had gewonnen. Prima voorspelling, dus eigenlijk.
Op die orakelse manier consumeerde ik argeloos het bericht over de nieuwe Tesla-rijders die in december voor het ophalen van hun aankoop werden verwezen naar de losplaats in een kille havenloods. Daar werd hun naam omgeroepen waarna bij een balie het elektrische wondertje op naam werd gezet en onceremonieel de contactmodus werd overhandigd. Geen showroompoespas meer met een glimmende verkoper en een feestelijke surprise. Maar hup, geen gezeur, starten en gewoon de weg op met die stekkerauto. Met een voor eenderde gevulde accu, wat de aankoop voor eigenaren uit Groningen en Maastricht zo mogelijk nog avontuurlijker maakte.
Pizza’s en pakketjes zelf ophalen?
Had ik hier te maken met een voorspelling of een trend, vroeg ik me af. De voorspelling dat de Tesla, vanwege de per januari veranderde wetgeving, een verkoophit zou worden, leek me iets voor de categorie ‘opendeurintrappen’. De belasingvoordelen voor wie er tijdig bij was, zijn immer gigantisch. Maar verried deze manier van een product afleveren tevens een trend? Zou het écht waar zijn dat we, zo niet morgen dan toch in ieder geval overmorgen, massaal onze pizza’s en pakketjes zelf gaan ophalen. Met eigen scootmobiel naar de Italaan en met de e-bakfites inchecken bij een van de distributiecentrumpjes op een industrieterrein, langs de rafelrand van de stad?
Nauwelijks nog pakketbezorgers met hun autootjes in de winkelstraten. Geen boze buren meer die het zat zijn om nog langer voor Jan-en-Alleman pakketjes in ontvangst te moeten nemen. Zou misschien zelfs dat ongebreidelde bestellen en terugsturen er op den duur door worden beteugeld? Was dat soms het Tesla-perspectief?
Trends
Van trends weten we dat die, mits nuchter en vakkundig geanalyseerd, sociaal-maatschappelijke, culturele en economische ontwikkelingen zichtbaar maken. Kondigde zich daar in de kille havenloods een groene trend aan? Een proces dat nieuwe vragen zou oproepen? Een ontwikkeling waarvoor wij, van SCEX, nieuwe antwoorden moeten zien te vinden?
Vertwijfeld greep ik naar mijn app-araat. Maar omdat algoritmes altijd bestaan uit data van gisteren – toen autoshowrooms nog met een volle benzinetank werden verlaten – vond ik daar het antwoord niet. Trouwens extrapoleren biedt geen ander vooruitzich dan meer van hetzelfde. En koffiedikkijkers zijn er ook bijna niet meer, sinds de invoering van pads en cups. Geen antwoorden dus maar wel volop vragen.
Ik troostte me met de gedachte dat de toekomst er met de tijd begrijpelijker op zal worden; elke dag een beetje meer. Het lijkt me dé manier voor jou en mij om 2020 met vertrouwen tegemoet te zien.