Een filosofie van de Gezelligheid – Deel 3

Door Casper Jansen

18/12/2024

Een logistiek essay over ketenmanagement van Sint en Santa

Het kan geen kwaad om ’s een keertje in te zoomen op hoe Sint & Santa hun complexe logistieke klus in de drukste maand van het jaar klaren. Hoe regelen zij hun inbound logistiek, voorraadbeheer, opslag & distributie? Wat is er bekend over de besturing van hun logistieke keten? Hoe komen ze tot een accurate forecast? En managen ze hun retouren eigenlijk wel adequaat?

Hoogste tijd om volledige openbaarheid te verschaffen over het logistieke curriculum van Sinterklaas en Santa Claus. Volgens de beproefde methode van Tracking & Tracing worden alle gangen nagegaan. Opdat niets onopgemerkt blijft en niets ons kan ontgaan neem ik u – beste lezer – in zeven delen mee in de logistieke wandelgangen van deze twee weldoeners.

*** DEEL 3 ***

Het beeld van de hemel als oliebollenkraam is me nog lang bijgebleven. Volledigheidshalve wordt nog uit de doeken gedaan dat al dat lekkers wordt betaald met geld uit de Sinterklaas-offerblokken. Opmerkenswaard is ook dat de kerkvorst niet per paard komt, passend bij zijn episcopale status. Maar – heel Bijbels – nederig op een ezeltje zit. 

De telkens weer vragen oproepende handeling om geschenken niet op de begane grond bij de voordeur af te leveren maar door de schoorsteun, wordt zo plausibel beschreven dat je het voor je ziet. ‘Piet sprong op het ezeltje, vloog als een vogelpik door de straten, hield stil aan de toren, klom langs tinne, pinakel, sieraad, lei en heiligenbeeld de toren op’. Piet’s vakmanschap = meesterschap wil de auteur maar zeggen. Kijk hoe Piet ‘kattenrap, klimmend langs regenwaterbuis en dakgoot’, het pakketje via het koude winderige gat recht in de schoen weet te mikken, ‘zonder ook maar iets van de broze smakelijkheid te kneuzen of te schrammen.’ 

Een feitenrelaas dat het verdient om niet op waarheid te worden gecheckt.   

In ‘Hoe Santa werkelijk werkt’ laat Alan Snow – pseudoniem? – ons zien hoe de kerstman zijn brood verdient. Hij woont op de Noordpool. Is een ondernemer pur sang. Een expert in ketenmanagement. Voor zijn dagelijkse werk hoeft hij niet de deur uit. Onder zijn huis – diep onder het ijs – is alles er om in december goed beslagen ten ijs te komen, bepakt en bezakt. Magazijnen, rendierstallen, productiecellen, luchtruimnavigatie, robotica. Zelfs een geheime dienst om stouterds op te sporen voor het Grote Boek. De hele bliksemse boel. 

Zoveel bedrijvigheid fikst de oude heer niet in z’n uppie. Zijn personeelbestand bestaat uit elfen. Moeilijk te pinpointen wezentjes. Niet te verwarren met feeën die bovennatuurlijke krachten bezitten. De kerstelfen krijgen een jaarcontract waardoor er elk jaar nieuwe moeten worden geworven, opgeleid en getraind. De leergang varieert van productontwikkeling, vorkheftruckonderhoud tot klantenservice. Voorts rendierenvoeding en tijdmanagement want opgelet: het einde van de advent wordt in Oostenrijk op kerstavond gevierd en in Rusland op 7 januari. 

Een openbaring voor mij was dat er verschillende typen voertuigen, gemonteerd op glijders, in gebruik zijn. Een slee voor lange afstanden over land, met hulpmotor. Een slede voor stadsverkeer, met korte draaicirkel. Over de techniek van elevatie daarentegen, hoe de rendierslee van schoorsteen naar schoorsteen hupst, moeten we het stellen met summiere tekeningetjes, Gelooft de auteur/illustrator soms niet in deze transportmodus? Vliegende slee of vrachtdrone. Wat is het verschil? Tja, rendieren! Die zijn natuurlijk wel een dingetje! 

Uit deze arbeidsbiografie treedt een Santa naar voren voor wie kerstfeest gewoon business is. Als ondernemer prefereert hij die eigenaardige methode van luchttransport omdat er tussen de wolken geen snelheidslimieten, verkeersobstakels of grenscontroles zijn. 

Waarom bevredigt deze Santastory me zo weinig? Denk dat dit komt omdat voor wie de fantasie de gloed van de werkelijkheid in zich draagt, een teveel aan ratio werkt als een te dunne deken waaraan je je niet kunt warmen. Je wordt er niet warm of koud van. Het is te veel en te weinig tegelijk. De verteller tart de verbeelding niet, hij vult die in.      

Photo by freestocks on Unsplash    

Meer van Casper's Column

Casper Jansen

15/04/2026

In de bonen
Van bonen heb ik altijd gedacht dat het allemansvrienden waren. Maar, wat blijkt, het zijn niemandsvrienden. En doordat ze in bijna alles kunnen worden gestopt, zonder dat men het ...

Casper Jansen

11/04/2026

De Supply Chain van Artemis
Opgebleven om de nieuwe maanmissie omhoog te zien gaan? En weer te zien landen afgelopen nacht? Eerlijk zeggen. Ik niet. De Amerikanen ronkten over de ruimtetrip als een reis van m...

Casper Jansen

03/04/2026

Niet groter, maar beter! Appeltje - eitje
‘Gorkum? Nee, Gorinchem! Zei ik toch’. In Gorinchem gaan ze op 29 april a.s. opnieuw stemmen. Ze vertrouwen de uitslag niet. Signalen over een verdachte omgang met volmachten zweem...

Casper Jansen

30/03/2026

Wat maak je me nou!
Pas op! Breekbaar! Wie wat dan ook vanuit ons land naar ergens anders in de wereld wil versturen, en zeker wil weten dat het niet in meer onderdelen aankomt dan er zijn ingepakt, k...

Casper Jansen

25/03/2026

Joybuy: raad en baat voor de logistiek...
Er is een nieuwe webshop gearriveerd. Joybuy. Met een Chinees moederbedrijf. Afgaande op de naam gelooft de eigenaar dat veel mensen kopen nog steeds hartstikke leuk vinden. Koopvr...

Casper Jansen

20/03/2026

De Klompen Helix (deel 3 van 3)
‘Het nationale geheugen gaat niet alleen over herinneren maar ook, en misschien nog meer, over vergeten’. Dat antwoordde Ernest Renan toen hem werd gevraagd: wat is een natie? Voor...

Casper Jansen

16/03/2026

De Klompen Helix (2 van 3)
We horen het niet graag. En ach, we vergeten zou gauw. Maar ons koninkrijk werd gesticht met de Franse slag. Door Napoleon. Eerst maakte hij zijn broer ‘tot konijn van Ho...

Casper Jansen

12/03/2026

De Klompen Helix (1 van 3)
Er moeten meer treinen gaan rijden tussen Nederland en België. Maar dat gaat niet over de bestaande rails. De onderlinge spoorverbindingen moeten uitgebreider. Op zijn zachtst geze...

Casper Jansen

25/02/2026

Kluisjes
Je kon erop wachten: pakketkluisjes rukken op, de openbare ruimte in. Die pakketpuntenoptie was er altijd al, maar de consument wilde het liever thuisbezorgd krijgen. Op de deurmat...

Casper Jansen

11/02/2026

Terug naar de bron: met liefde bezorgd
Die Valentijn – ik bedoel, de originele – wat was dat eigenlijk voor een gozer? Afgaande op de verhalen kan hij net zo goed een rokkenjager zijn geweest als een troubad...