Wie had dat ooit gedacht. Een hartverwarmend applaus. Voor iedereen in de gezondheidszorg. En stiekum toch ook wel voor al die andere mensen die onze samenleving in deze ingewikkelde tijd draaiende te houden. En dat zijn er nog heel wat. In Nederland werken ruim vijf miljoen mensen in beroepen waarbij thuiswerken geen optie is. In het rijtje cruciale beroepen, waaronder de zorg, de politie en de brandweer, rangschik ik ook onze beroepsgroep. Misschien niet op ‘pole position’ maar toch nog wel vóór de cliniclowns. Ik dan vooral op de talloze acteurs in logistiek en transport.
Dat doen ze door binnen de ketens die aan hen zijn toevertrouwd, de flexibiliteit, schaalbaartheid en wendbaarheid te benutten die de sector voor onverwachte omstandigheden heeft ingebouwd. En in dit specifieke geval op basis van een wel zeer extreem scenario. Zonder morren en met evengoed serieuze risico’s op besmetting wordt de klus geklaard en gaan er grote aantallen pallets, rolcontainers, kratten, pakketten en andere ladingdragers door de logistieke keten heen.
Zo’n massale aubade lijkt me een gezond alternatief voor het Eurovisie Songfestival dat we ook al moeten gaan missen dit jaar. Elk land met zijn eigen lied, uitgevoerd met een eigen balkonscène.
Ook dat verdient steun, applaus, vuurwerk of – zouden we in Italie wonen – een aubade vanaf talloze balkons. Een virus wegzingen gaat helaas niet vanaf een balkon maar het is wel een manier om elkaar op veilige afstand te bemoedigen. ‘Andrà tutto bene’, alles komt goed. En zo’n serenade dan beëindigen met hartverwarmend applaus voor alle hulpverleners in de zorg, maar ook voor de heftruckchauffeur, de pakketbezorger, de vakkenvuller en de magazijnmedewerker.
Zo’n massale aubade lijkt me een gezond alternatief voor het Eurovisie Songfestival dat we ook al moeten gaan missen dit jaar. Elk land met zijn eigen lied, uitgevoerd met een eigen balkonscène.
Waarom dan toch wc-papier? Een product waaraan zelfs bij massale buikloop geen acuut tekort zou optreden is ons verzekerd.
Er is, juist in de huidige benarde omstandigheden, alle reden om het beroep op onze functionele lenigheid serieus te nemen en ons niet te laten overrompelen door onverwacht en ongedacht consumentengedrag. De toiletpapierrage laat evenwel zien hoe grillig dat kan zijn. Maar waarom juist dat product? Onder de symptomen van het coronavirus behoren hoesten, kuchen, benauwdheid en koorts maar geen darmklachten. Ook werd er in de magazijnen geen tekort aan papieren zakdoekjes gesignaleerd, aan tissues of aan keukenpapier. Hierdoor bleef ons op straat, in winkel en trein het tafereel bespaard van proestende en niezende landgenoten die de persoonlijke uitbraak van een eventueel virus trachten te stelpen met het ontvellen van een rol pleepapier.
Waarom dan toch wc-papier? Een product waaraan zelfs bij massale buikloop geen acuut tekort zou optreden is ons verzekerd. Volgens sommigen is de hysterie veroorzaakt door een filmpje van een rollenruzie in een of andere supermarkt. Een veeg teken derhalve.
Een extra papieren rol transformeert dan tot symbool voor lijfsbehoud. Zo’n giga-pak zacht absorberend gemak straalt dan iets troostends uit. Je kan het in je armen nemen en knuffelen.
De evolutionaire biologie en psychologie leren ons dat in geval van gevaar – zeker als dat wordt benoemd door de leider van een land – ons oerbrein & instinct ons stantepede aanzetten tot hamsteren: het aanleggen van voorraden om de periode van gevaar te overbreggen. En ook is het zo dat wanneer we iemand met een winkelwagentje, volgestouwd met wc-papier, de winkel zien verlaten, wij, kuddedieren, automatisch worden aangestoken door dit hamstervirus. Het product is lang houdbaar en je weet maar nooit!
Geruststellende woorden van onze regeringsleider en van logistieke specialisten en een hilarisch filmpje van een heftruckchauffeur in een pakhuis vol toiletpapier helpen dan niet; ze werken juist averechts. En als we dan in het tv-journaal lege schappen te zien krijgen, start onze koopaandrift ogenblikkelijk. De meesten van ons hebben namelijk nog nooit een leeg winkelschap meegemaakt. Een extra papieren rol transformeert dan tot symbool voor lijfsbehoud. Zo’n giga-pak zacht absorberend gemak straalt dan iets troostends uit. Je kan het in je armen nemen en knuffelen.
Mag allemaal waar zijn, toch pleit ik ervoor om iemand die nu nog met twaalf dozijn wc-rollen wordt aangetroffen, niet naar de viroloog te sturen maar naar de psychiater.
Waarmee tevens gezegd wil zijn, dat wij, van SCEX, ook in tijden van corona, rolvast moeten zijn en blijven en verstandige dingen moeten roepen over ongewenste keteneffecten.
Casper Jansen