De LA Autoshow is alweer even geleden, maar het hoofdonderwerp van deze column is zeer actueel en zal dat ook altijd blijven. Mobiliteit is immers niet ongevoelig voor trends en ontwikkelingen in onze samenleving. Wie had er ooit gedacht dat Volvo geen auto zou laten zien op de LA Auto show? Dit zette Casper aan het denken. Op zich is het een mooi idee over wat mobiliteit moet zijn, maar de visualisatie van het ‘vervoersconcept’ in de stand van de beurs viel dan weer tegen. Waarom de stand niet exclusief toegankelijk maken voor de bezitters van een hersenimplantaat?
‘Volvo komt zonder auto’. Het bericht van het Zweedse automerk dat er in hun stand op de Los Angeles Auto Show geen nieuwe auto te zien was, schijnt bij de organisatoren van deze autobeurs te zijn ingeslagen als een bom. Nu is het, en was het altijd al, weinig kies om nuancerend over bommen te spreken. Maar hier permitteer ik me toch de vraag wat dat zou hebben uitgemaakt, in een lege stand.
Het excuus van de Zweden was dat in hun visie niet langer de carrosserie in zijn verschijningsvorm van glamour en glitter in het centrum van de belangstelling dient te staan. Nee beter is het dat autofabrikant en consument focussen op het diepste wezen van mobiliteit. Wat betekent dat de auto van de toekomst niet zozeer moet uitblinken door sportiviteit, snelheid of hebbedingachtige accessoires, maar door nut. En dan niet door ermee, in gezelschap van zwijmelende vrouwen, over barre bergpaden te crossen, met wapperende haren wilde waterstromen over te steken of over opwaaiende zandverstuivingen van de Veluwe het laatste everzwijn de stuipen op het lijf te jagen. Nee, wat mobiliteit moet zijn, is in een dunbevolkte platteland polder op tijd een hoogzwangere vrouw bij het ziekenhuis afleveren, in krimpgebieden de kinderen van school en zwemles kunnen komen en dat scooterachtige mobielen alleen nog de weg op mogen om een pakketje naar de buurman te brengen.
Daar heb je geen ‘bling-bling’ vehikel voor nodig, schijnen zij bij Volvo te hebben verteld aan de verbouwereerde beursexploitanten van de LA Autoshow. Om die boodschap te communiceren was derhalve niet gekozen voor gedigitaliseerde zijspiegels. Maar voor beeldschermen waarmee beursbezoekers met filmpjes en piepjes het narratief van de logistieke logica van het Volvo-mobiliteitsconcept in volle futuristische glorie kregen ingeprent.
Eerlijk gezegd, viel dat hele Zweedse gedoe mij nogal tegen. Ik had verwacht dat hun stand exclusief toegankelijk zou zijn voor de gelukkige bezitters van een hersenimplantaat; een chip waarmee en waardoor zij, met een tablet in de hand, hun eigen gedachten en dus ook een eigen ‘vervoersconcept’ kunnen visualiseren. Dat dit, qua aantallen, meer zou worden dan een beursstand kan accommoderen, hebben ze bij Volvo goed gezien. En dat niet alleen, ze hebben ermee ook de trend in beursbezoek van de toekomst gezet. In een lege stand even inpluggen en dan gewoon om je heen kijken. Lekker toch!
Deze methode lijkt me ook wel wat voor het dirigeren van goederen in en naar de juiste verkoopkanalen. Eerst goed concentreren, dan het geëigende vehikeltje visualiseren, vervolgens hard denken aan de volgorde van de, in te laden, pakjes en hup, daar zoemt de bestelling het magazijn uit, eerst rechtsaf en na tweemaal links het juiste kanaal in; niet aarzelen, anders neemt de bestelling de verkeerde afslag. Echt denkwerk, zwevende pizza’s zijn er niets bij.
Apparaten besturen via gedachten is geen galactische fictie meer. Al zijn er nog wel obstakels. Zo ontstaat door littekenweefsel, ontstaan bij het implanteren, ruis op de lijn tussen hoofd en tablet. Wij, van SCEX, dienen onze gedachten dan dusdanig aan te scherpen dat een verzwakt signaal niet de oorzaak wordt van een echtelijke rel doordat een lingerie pakketje langs het verkeerde kanaal bij een verkeerde dame is afgeleverd. Maar dat moet voorkomen kunnen worden. Kwestie van concentreren en ons niet laten afleiden door de aard van de bestelling.